Do 2035 r. liczba osób w wieku produkcyjnym w Polsce ma wyraźnie się zmniejszyć. Ekonomiści Credit Agricole oceniają, że migracja, większa aktywność zawodowa seniorów i powroty emigrantów mogą złagodzić problem, ale nie wystarczą do jego pełnego skompensowania.
Polski rynek pracy przez ostatnie lata przyzwyczaił się do niskiego bezrobocia i problemów firm ze znalezieniem pracowników. W kolejnej dekadzie ten problem może stać się bardziej strukturalny. Ekonomiści Credit Agricole wskazują, że do 2035 r. niekorzystna demografia będzie coraz mocniej ograniczać podaż pracy.
Według analiz przywoływanych przez Money.pl i Bankier.pl ubytek liczby osób w wieku produkcyjnym do 2035 r. może wynieść około 750 tys. osób. Analitycy wskazują trzy sposoby łagodzenia problemu: migrację, zwiększanie aktywności zawodowej osób starszych oraz powroty Polaków z emigracji.
Trzy „zawory bezpieczeństwa” mają ograniczenia
„Pełna kompensacja niekorzystnych tendencji demograficznych jest w perspektywie 2035 r. mało prawdopodobna” – oceniają ekonomiści banku. Każdy z wymienionych mechanizmów ma bowiem ograniczenia. Migracja zależy od polityki państwa i atrakcyjności Polski dla pracowników z zagranicy, a wzrost aktywności seniorów hamują zdrowie, kwalifikacje i wiek emerytalny.
Po 2035 roku presja może wyraźnie wzrosnąć
Powroty z emigracji również nie mają dziś skali, która mogłaby całkowicie zapełnić lukę. Dla firm oznacza to potrzebę szybszej automatyzacji, inwestycji w produktywność i szerszego wykorzystania pracowników, którzy obecnie pozostają poza rynkiem pracy.
Największe konsekwencje mogą pojawić się po 2035 r., gdy tempo kurczenia się populacji w wieku produkcyjnym ma przyspieszyć. Wtedy demografia może wpływać już nie tylko na dostępność pracowników, ale także na tempo wzrostu gospodarczego, finanse systemu emerytalnego i presję płacową w wielu branżach.
Źródła
Formaty reklamowe wewnątrz artykułu
Reklamy wplecione między akapity najlepiej działają w układzie poziomym lub prostokątnym.
