Najnowsze badanie europejskich lasów pokazuje, że przewidywanie odporności pojedynczych drzew na suszę jest znacznie trudniejsze, niż sugerują proste modele. Znaczenie mają gatunek, typ lasu i cechy korony, a sama różnorodność sąsiedztwa nie daje jednoznacznej odpowiedzi.
Badacze analizowali reakcje drzew na okresy niedoboru wody w lasach Europy. Zwracają uwagę, że większa żywa korona była związana z lepszą odpornością wzrostu podczas suszy, ale duża część zróżnicowania wynikała z gatunku drzewa oraz typu drzewostanu. Wpływ zagęszczenia i różnorodności najbliższego otoczenia okazał się mniej czytelny.
Wnioski są istotne dla leśników, ponieważ zmiany klimatu zwiększają częstotliwość, długość i intensywność fal upałów oraz susz. Proste założenie, że określona struktura lasu zawsze zapewni większą odporność, może prowadzić do błędnych decyzji. Autorzy podkreślają, że reakcje poszczególnych drzew pozostają trudne do przewidzenia nawet przy dużych zestawach danych.
Badanie opublikowane w „Forest Ecology and Management” wzmacnia argument za bardziej zróżnicowanym, lokalnym podejściem do gospodarki leśnej. Zamiast jednej recepty dla całej Europy potrzebne są strategie uwzględniające gatunki, warunki siedliskowe i historię danego drzewostanu. Wraz z kolejnymi suchymi sezonami zdolność lasów do odbudowy po stresie wodnym będzie jednym z kluczowych wskaźników ich trwałości.
Źródła
Forest Ecology and Management / ScienceDirect: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S037811272600397X
Formaty reklamowe wewnątrz artykułu
Reklamy wplecione między akapity najlepiej działają w układzie poziomym lub prostokątnym.
