Polska ma 37,3 mln mieszkańców. Nowy raport GUS pokazuje skalę problemu demograficznego

GUS opublikował pełną analizę sytuacji demograficznej Polski do 2025 r. Liczba ludności wyniosła około 37,33 mln, a w 2025 r. urodziło się około 238 tys. dzieci przy około 406 tys. zgonów.

Najnowsza publikacja GUS zbiera dane o liczbie i strukturze ludności, urodzeniach, zgonach, małżeństwach, rozwodach oraz migracjach. Dzięki temu pokazuje nie tylko pojedynczy roczny wynik, lecz także kierunek zmian, który ma znaczenie dla rynku pracy, systemu emerytalnego i usług publicznych.

Mniej urodzeń niż zgonów to problem długoterminowy

Różnica między liczbą urodzeń i zgonów oznacza ujemny przyrost naturalny. W 2025 r. GUS podaje około 238 tys. urodzeń oraz około 406 tys. zgonów. To nie jest jednorazowe tąpnięcie, lecz element dłuższego trendu zmniejszania się liczby mieszkańców i starzenia populacji.

Skutki nie pojawiają się wszędzie jednocześnie. Najpierw odczuwają je szkoły i samorządy w regionach z małą liczbą dzieci, później rynek pracy, a następnie system emerytalny i ochrona zdrowia. Zmiany migracyjne mogą część tych procesów łagodzić, ale nie usuwają problemu niskiej liczby urodzeń.

Demografia coraz mocniej wpływa na gospodarkę

Dla firm oznacza to trudniejszą rekrutację w części branż i rosnącą potrzebę automatyzacji. Dla państwa — konieczność dostosowywania sieci szkół, transportu, ochrony zdrowia i polityki mieszkaniowej do innej struktury wieku mieszkańców.

Raport GUS obejmuje podział na miasta i wieś oraz województwa, dlatego pozwala zobaczyć, że procesy demograficzne są bardzo nierówne regionalnie. Duże ośrodki mogą przyciągać mieszkańców z innych części kraju, podczas gdy część powiatów jednocześnie traci ludność i szybko się starzeje.

To właśnie regionalny wymiar będzie szczególnie ważny dla decyzji inwestycyjnych. Sama ogólnopolska liczba ludności nie pokazuje, gdzie szybciej maleje baza podatkowa, gdzie będzie brakować pracowników ani gdzie wzrośnie zapotrzebowanie na opiekę senioralną.

Najmłodsze roczniki będą coraz mniej liczne

Mniejsza liczba urodzeń oznacza, że za kilka lat mniej dzieci wejdzie do szkół, a później mniej młodych ludzi trafi na rynek pracy. To proces rozłożony w czasie, dlatego jego konsekwencje są często niewidoczne w bieżących danych gospodarczych. Gdy jednak kolejne słabsze roczniki przechodzą przez system edukacji, samorządy muszą łączyć placówki, a przedsiębiorcy konkurują o mniejszą pulę kandydatów.

Polityka demograficzna nie sprowadza się przy tym do jednego świadczenia czy ulgi podatkowej. Na decyzje o dzieciach wpływają koszty mieszkań, stabilność zatrudnienia, dostęp do opieki nad małymi dziećmi, zdrowie, poczucie bezpieczeństwa i możliwość łączenia pracy z życiem rodzinnym. Dane GUS nie rozstrzygają, który instrument działa najlepiej, ale pokazują skalę wyzwania.