Kanada liczyła na ulgę, dostała wyższe cła. Branża motoryzacyjna mówi o szoku

Producenci samochodów po obu stronach granicy USA-Kanada spodziewali się porozumienia handlowego. Zamiast tego Waszyngton podwoił część obciążeń, komplikując plany zakładów i dostawców.

Amerykańsko-kanadyjski handel samochodami znalazł się w kolejnym punkcie napięcia. Jeszcze niedawno branża zakładała, że rozmowy przyniosą ulgę od 25-procentowych ceł. Zamiast tego część obciążeń została podniesiona, co zmusiło koncerny do ponownego liczenia kosztów produkcji i przepływu części przez granicę.

Motoryzacja w Ameryce Północnej jest wyjątkowo silnie zintegrowana. Część może przekraczać granicę kilka razy zanim trafi do gotowego auta, a zakłady w Ontario, Michigan i innych regionach są elementami jednego systemu produkcyjnego. Dlatego taryfa nakładana na każdym etapie szybko zmienia rachunek ekonomiczny.

Część samochodowa może kilka razy przekroczyć granicę

Dla producentów problemem nie jest tylko sam poziom cła, ale jego nieprzewidywalność. Fabryki planują produkcję z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, negocjują dostawy i transport, a decyzje inwestycyjne obejmują lata. Nagła zmiana warunków może przesuwać opłacalność między poszczególnymi zakładami.

Administracja Donalda Trumpa traktuje taryfy jako narzędzie odbudowy produkcji w USA i nacisku negocjacyjnego. Krytycy wskazują, że w branży o wspólnym łańcuchu dostaw część kosztu wraca jednak do amerykańskich producentów i konsumentów.

Taryfa jako narzędzie negocjacji

Kanada ma ograniczone pole manewru. Może odpowiadać własnymi środkami handlowymi albo szukać wyjątków sektorowych, ale zaostrzenie sporu grozi dalszą fragmentacją rynku, który przez dekady rozwijał się w ramach wspólnych reguł.

Dla Europy jest to ostrzeżenie przed traktowaniem porozumień taryfowych jako trwałych, dopóki nie zostaną sformalizowane. Branża motoryzacyjna ma długie cykle inwestycyjne i szczególnie mocno odczuwa sytuację, w której polityka handlowa zmienia się szybciej niż linie produkcyjne.

Źródła

• Reuters