Od 1937 do 1989. Historia samego Święta Niepodległości

Data 11 listopada nie od razu stała się ustawowym świętem państwowym. Ustanowiono je w 1937 roku, a po okresie PRL przywrócono dopiero w 1989 roku.

Dziś 11 listopada wydaje się oczywistą datą Narodowego Święta Niepodległości. Historia jej prawnego ustanowienia jest jednak znacznie krótsza niż dzieje odzyskiwania suwerenności. Po 1918 roku w Polsce organizowano uroczystości rocznicowe i wojskowe, ale samą datę święta państwowego uregulowano ustawą z 23 kwietnia 1937 roku.

Wybrano rocznicę przekazania Józefowi Piłsudskiemu naczelnego dowództwa nad wojskiem przez Radę Regencyjną oraz zakończenia działań wojennych na froncie zachodnim I wojny światowej. Wojna dobiegła końca, lecz polska administracja, gospodarka i system prawny wymagały dalszego organizowania. Mimo to właśnie 11 listopada stał się symbolem politycznego przełomu, czytelnym dla kolejnych pokoleń.

Po II wojnie światowej komunistyczne władze zniosły obchodzenie tego dnia jako święta państwowego. Zmiana nastąpiła w końcowym okresie PRL. Ustawa z 15 lutego 1989 roku przywróciła Narodowe Święto Niepodległości. Od tej pory jego obchody znów są oficjalnym elementem kalendarza państwowego. Rocznica przypomina nie tylko rok 1918, lecz także dzieje pamięci o wolności w XX wieku.

Źródła

Źródło główne: https://www.kssip.gov.pl/node/5878

Źródło uzupełniające: https://pamiecpolski.archiwa.gov.pl/rada-regencyjna-do-narodu-polskiego-afisz/