USA pokażą ceny producentów. Dlaczego rynki czekają na PPI?

W czwartek 15 października o 14:30 czasu polskiego amerykańskie Bureau of Labor Statistics ma opublikować wrześniowy wskaźnik cen producentów PPI. To kolejny test presji inflacyjnej po środowych danych o cenach konsumentów. Wynik poznamy dopiero po publikacji; poniżej wyjaśniamy, jak go czytać.

Amerykański urząd statystyczny zaplanował publikację wrześniowego Producer Price Index na czwartek o godz. 8:30 czasu wschodnioamerykańskiego. W Warszawie będzie wtedy 14:30. Wcześniej poznamy jedynie prognozy ekonomistów, które nie są równoznaczne z oficjalnym odczytem. Dlatego wszystkie scenariusze rynkowe należy traktować jako oczekiwania, a nie wiadomości o tym, co urząd już podał.

Ceny producentów dotyczą zmian cen uzyskiwanych przez przedsiębiorstwa za towary i usługi. Wskaźnik cen konsumentów CPI odnosi się natomiast do wydatków gospodarstw domowych. Między jedną a drugą miarą istnieją powiązania, ale nie ma prostego automatyzmu: wzrost ceny w fabryce nie zawsze w całości przekłada się na finalny rachunek klienta. Firmy mogą część zmian pokryć marżą albo przenieść je na odbiorcę z opóźnieniem.

PPI obejmuje bardzo różne branże. Na wyniku mogą ważyć ceny surowców, koszty transportu, usługi handlowe oraz zmiany na rynku energii. Dlatego jeden nagłówek dotyczący ogólnego indeksu nie opisuje całej sytuacji. Ekonomiści często analizują także miary bazowe i składowe powtarzalne, szukając odpowiedzi na pytanie, czy presja cenowa obejmuje szeroką część gospodarki, czy jest skoncentrowana w kilku sektorach.

Fed prowadzi politykę pieniężną z myślą o stabilności cen i warunkach zatrudnienia. Silny wzrost cen producentów może zwiększyć niepewność co do przyszłej inflacji konsumenckiej, choć sam PPI nie przesądza o decyzji w sprawie stóp procentowych. Członkowie Fed patrzą również na rynek pracy, oczekiwania inflacyjne i inne miary cen. Środowe dane o CPI wskazały na wzrost presji cenowej w USA, co dodatkowo podnosi znaczenie czwartkowej publikacji.

Na rynku obligacji inwestorzy próbują przewidywać, jak dane wpłyną na koszt pieniądza. Jeśli odczyt odbiegnie od oczekiwań, notowania obligacji, dolara czy akcji mogą zareagować szybko. Taka reakcja nie musi być jednak trwała: znaczenie ma zarówno liczba główna, jak i rewizje wcześniejszych danych, skład indeksu oraz komentarze banku centralnego.

Warto też sprawdzić, czy urząd zrewidował odczyty za poprzednie miesiące. Zmiana wcześniejszych danych bywa równie ważna jak bieżący indeks, bo przesuwa punkt odniesienia dla całego trendu. Nieporównywalne są także odczyty miesięczne i roczne. Nawet jeśli procent za jeden miesiąc wygląda spektakularnie, nie można na tej podstawie mechanicznie prognozować tempa inflacji w całym roku.

Dla polskich firm raport ma znaczenie pośrednie. Kurs dolara, globalne rentowności obligacji i ceny surowców wpływają na warunki finansowania i rozliczenia handlu. Nie da się jednak wskazać z góry kierunku kursu złotego po jednej publikacji ze Stanów Zjednoczonych. Najrozsądniej porównać oficjalny raport z prognozami dopiero po godz. 14:30, z uwzględnieniem pełnej tabeli BLS.