Budżet 2027 na finiszu. Co rząd musi przesłać do Sejmu przed końcem września

Rada Ministrów kończy prace nad projektem budżetu na 2027 r. W centrum są bezpieczeństwo, zdrowie, inwestycje i wysoki deficyt. Dla parlamentu najważniejsze będzie teraz nie hasło budżetu, lecz konkretne limity wydatków i założenia dotyczące długu.

29 września Rada Ministrów miała w porządku obrad projekt ustawy budżetowej na 2027 r., strategię zarządzania długiem sektora finansów publicznych na lata 2027–2030 oraz ustawę okołobudżetową. Termin jest istotny konstytucyjnie: projekt budżetu powinien trafić do Sejmu najpóźniej do końca września.

Bezpieczeństwo i zdrowie mają pochłonąć dużą część wzrostu wydatków

Wstępny projekt przedstawiony pod koniec sierpnia zakładał 977,6 mld zł wydatków i 695 mld zł dochodów, co dawało maksymalny deficyt 282,6 mld zł. Rząd wskazywał, że wydatki obronne mają przekroczyć 4,5 proc. PKB, a finansowanie ochrony zdrowia wzrosnąć o 26,3 mld zł wobec 2026 r. Plan obejmuje także znaczące środki na drogi, kolej, mieszkalnictwo oraz programy społeczne.

Te liczby są punktem wyjścia do parlamentarnej debaty, a nie końcem procesu. Posłowie będą oceniać nie tylko poziom poszczególnych wydatków, lecz także realność założeń makroekonomicznych: 3-procentowego wzrostu PKB, średniorocznej inflacji na poziomie 2,8 proc. oraz dynamiki wynagrodzeń.

Najtrudniejsze pytanie dotyczy deficytu i ścieżki długu

Duży deficyt oznacza dalsze potrzeby pożyczkowe państwa. Dlatego równolegle z budżetem rząd zajmuje się strategią zarządzania długiem. To dokument, który pokazuje, jak resort finansów chce finansować potrzeby budżetu, jakie ryzyka widzi przy obsłudze zadłużenia i jaką strukturę finansowania preferuje.

Po przekazaniu projektu do Sejmu rozpocznie się właściwa część sporu politycznego. Koalicja będzie bronić wysokich wydatków bezpieczeństwa i programów publicznych, natomiast opozycja może koncentrować się na skali deficytu, podatkach i tempie wzrostu długu. Ostateczny kształt budżetu będzie więc wynikiem kolejnych etapów prac parlamentarnych, a nie tylko decyzji Rady Ministrów.