Leśnicy i naukowcy naliczyli 1176 żubrów w polskiej części Puszczy Białowieskiej i jej okolicach. Rok wcześniej było ich 870. W stadzie znalazło się 176 cieląt.
Żubr, symbol Puszczy Białowieskiej, pozostaje jednym z najbardziej spektakularnych przykładów odbudowy populacji dużego ssaka w Europie. Najnowsza pełna inwentaryzacja, przeprowadzona zimą 2025/2026, wykazała 1176 osobników w Puszczy Białowieskiej i na terenach przyległych. Wśród nich było 176 cieląt urodzonych w 2025 r.
Dla porównania rok wcześniej naliczono 870 żubrów, w tym 107 cieląt. Zimowe warunki ułatwiły liczenie: silny mróz i gruba pokrywa śniegu powodowały, że zwierzęta częściej gromadziły się przy miejscach dokarmiania. W pracach uczestniczyły nadleśnictwa, Białowieski Park Narodowy i Instytut Biologii Ssaków PAN.
Sukces ochrony rodzi nowe problemy
Wzrost liczebności jest dobrą wiadomością dla ochrony gatunku, ale jednocześnie tworzy nowe wyzwania. Duża koncentracja zwierząt zwiększa presję na siedliska i może prowadzić do częstszych kontaktów z rolnictwem. Żubry coraz częściej wychodzą poza zwarte kompleksy leśne, dlatego zarządzanie populacją wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb przyrody, jak i mieszkańców regionu.
Monitoring służy nie tylko liczeniu zwierząt. Pozwala ocenić strukturę wieku i płci, kondycję stada oraz planować działania weterynaryjne i przestrzenne. Żubr nadal pozostaje gatunkiem wymagającym ochrony, m.in. ze względu na stosunkowo małą różnorodność genetyczną całej światowej populacji.
Duża liczba cieląt pokazuje, że populacja ma potencjał dalszego wzrostu. Kluczowe będzie jednak rozpraszanie stad i tworzenie odpowiednich warunków w innych kompleksach leśnych, tak aby sukces restytucji nie zmienił się w problem nadmiernej koncentracji w jednym regionie.
Źródła
Źródła
Formaty reklamowe wewnątrz artykułu
Reklamy wplecione między akapity najlepiej działają w układzie poziomym lub prostokątnym.
